Tuesday, October 20, 2009

உன் எதிர்காலம் உன் கையில்! சுவாமி விவேகானந்தர்

சுவாமி விவேகானந்தர் கூறியவைகளை, உன் எதிர்காலம் உன் கையில் என்ற புத்தகமாகத் தொகுத்து ஸ்ரீராமகிருஷ்ண மடம் வெளியிட்டவை

நமது நோக்கம்

இயைபுடன் முன்னேறிய மனிதனைப் பார்க்கவே நாம் விரும்புகிறோம்.

அவன் விசாலமான இதயம், பரந்த மனம், உயர்ந்த செயல் இவற்றைப் படைத்திருக்க வேண்டும்.

உலகத்தின் துயரையும் துன்பத்தையும் தீவிரமாக உணரும் இதயம் படைத்தவனே நமக்குத் தேவை. அத்துடன் நிற்காமல், அந்த உணர்ச்சியையும் அறிவையும் செயலாக்குபவனே நமக்கு மிகவும் வேண்டப்படுபவன்.

மூளை, இதயம், செயல் இவை ஒருங்கிணைந்து செயல்படுவதே தேவை.

நம்மை மேம்படுத்துவதன் முக்கியத்துவம்

நம்மைச் சுற்றி நடப்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். அனைத்தின் மீதும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒன்றாக உள்ளது உலகம். நமது சக்தியில் ஒரு பாகம் நமது சொந்த உடலைப் பாதுகாப்பதற்குச் செலவாகிறது. இதைத் தவிர ஒவ்வொரு சிறு பகுதியும் அல்லும் பகலும் பிறர்மீது ஆதிக்கம் செலுத்தவே பயன்படுகின்றன.

நமது உடல்கள், நமது குணங்கள், நமது அறிவு, நமது ஆன்மீகம் எல்லாமே இடைவிடாமல் பிறர் மீது ஆதிக்கம் செலுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. அதைப் போல் நாமும் அவற்றின் ஆதிக்கத்திற்கு உள்ளாகி வருகிறோம். இது நம்மைச் சுற்றி எஙகும் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

இப்போது உதாரணம் ஒன்றை எடுத்துக் கொள்வோம். ஒருவர் வருகிறார். அவர் நன்கு கற்றவர் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். அவரது மொழி நடை அழகாக உள்ளத. அவர் ஒரு மணி நேரம் உங்களுடன் பேசுகிறார். ஆனால் சொன்னதில் பெரிதாக எதுவும் உங்கள் மனதில் பதியவில்லை.

இன்னொருவர் வருகிறார். ஒரு சில வார்த்தைகளே பேசுகிறார். அவை நன்றாக ஒழுங்குப்படுத்தப்படவும் இல்லை. ஒரு வேளை இலக்கணப் பிழைகளும் அதில் காணப்படும். ஆனால் அவர் சொன்னது பேரளவிற்கு உங்கள் மனதை ஆக்கிரமிக்கிறது.

உங்களுக்குள் பலரும் இதை அனுபவித்திருப்பீர்கள். எனவே ஒரு போதும் வார்த்தைகள் மட்டுமே மனத்தின் பதிவை உண்டாக்கி விடுவதில்லஎன்பது வெளிப்படை வார்த்தைகள், ஏன் கூட ஒரு பதிவை உண்டு பண்ணுவதற்கு மூன்றிலொரு பங்கு சக்தியை மட்டுமே அளிக்கின்றன, மனிதனே மற்ற இரண்டு பங்கை அளிக்கிறான். மனிதனின் கவரும் ஆற்றல் என்று நீங்கள் குறிப்பிடுகின்ற அந்தச் சக்தியே வெளியேறி உங்களிடம் பதிவை உண்டாக்குகிறது.

நமது குடும்பங்களில் தலைவர்கள் உள்ளனர். அவர்களுள் சிலர் வெற்றி பெறுகின்றனர். சிலர் பெறுவதில்லை. ஏன்? நாம் தோல்வியுறும்போது பிறரைக் குறை கூறுகிறோம். நாம் வெற்றி பெறாத அந்தக் கணமே, நமது தோல்விக்குக் காரணம் இவர்தான் என்று ஒருவரைக் காட்டிவிடுகிறோம்.

தோல்வியுறுகின்ற யாரும் தனது சொந்தக் குற்றங்களையும் பலவீனங்களையும் ஒப்புக் கொள்ள விரும்புவதில்லை. தன்னைக் குற்றம் அற்றவனாகக் கருதவும், குற்றத்தைப் பிறர் மீதோ, பிற பொருளின் மீதோ, ஏன் துரதிர்ஷ்டத்தின் மீதாவது சுமத்தவுமே ஒவ்வொருவனும் முயல்கிறான். குடும்பத் தலைவர்கள் தவறும்போது, சிலர் குடும்பத்தை நன்றாக நடத்துவதற்கும் பிறர் அவ்வாறு நடத்தாததற்கும் காரணம் என்ன என்பதைத் தங்களுக்குள் கேட்டுக் கொள்ள வேண்டும். வேறுபாட்டிற்குக் காரணம் மனிதனே, அவனது குணச்சிறப்பே, அவனது ஆளுமையே என்பதை அப்போது காண்பீர்கள்.

மனிதகுலத்தின் பெரிய தலைவர்களைக் கவனித்தால், அவர்களின் ஆளுமையே அவர்களைத் தலைவர்கள் ஆக்கியது என்பதையே எப்போதும் காண்போம். கடந்த காலத்தின் எல்லா நூலாசிரியர்களையும் சிந்தனையாளர்களையும் எண்ணிப் பார்ப்போம்.

உண்மையைச் சொல்வதானால், அப்படி எத்தனை எண்ணங்களைத்தான் அவர்கள் எண்ணிவிட்டார்கள்? கடந்த காலத்திலிருந்து மக்கள் குலத் தலைவர்கள் நமக்கு விட்டுச் சென்ற நூல்கள் அனைத்தையும் பாருங்கள்.

அவர்கள் எழுதிய புத்தகங்கள் ஒவ்வொன்றையும் மதிப்பிடுங்கள். இன்று வரை உலகில் நினைக்கப்பட்டுள்ள, புதிய, சொந்தமான உண்மைக் கருத்துக்கள் கையளவு மட்டுமே. அவர்கள் நமக்கு விட்டுச் சென்ற எண்ணங்களை அவர்களுடைய நூல்களில் படியுங்கள். அந்த நூலாசிரியர்கள் நமக்கு மாபெரும் மக்களெனத் தோன்றுவதில்லை. எனினும் அவர்கள் தங்கள் காலங்களில் சிறந்தவர்களாக இருந்தார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம்.

அவர்களை அவ்வாறு ஆக்கியது எது?

அவர்கள் சிந்தித்த எண்ணங்களோ, அவர்கள் எழுதிய நூல்களோ, அவர்கள் செய்த சொற்பொழிவுகளோ மட்டும் அல்ல, அப்போது இருந்து, இப்போது மறைந்துவீட்ட வேறு ஏதே ஒன்று, அதாவத, அவர்களது ஆளுமை. நான் முன்பு கூறியது போல், அவர்களின் ஆளுமை மூன்றில் இரண்டு பங்கு, அவர்களின் அறிவும் வார்த்தைகளும் ஒரு பங்கு. உண்மை மனிதன் அதாவது அவர்களின் ஆளுமையே நம்மை ஆக்கிரமிக்கிறது. நம் செயல்கள் விளைவுகள் மட்டுமே. மனிதன் உள்ளபோது செயல்கள் வந்தேயாக வேண்டும். விளைவு, காரணத்தைப் பின் தொடர்ந்தே தீரும்.

கல்வி, பயிற்சி இவை அனைத்தின் லட்சியமும் இந்த மனிதனை உருவாக்குவதாகவே இருக்க வேண்டும். ஆனால் அதற்குப் பதிலாக நாம் வெறும் மேற்பூச்சு பூசி அழகுபடுத்த முயன்று வருகிறோம். அகத்தே ஒன்றும் இல்லாத போது புறத்தை அழகுபடுத்துவதால் என்ன பயன்? எல்லா பயிற்சிகளின் பயனும் நோக்கமும் மனிதனை வளரச் செய்வதே. தன் சகோதர மக்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துபவன், அவர்கள் மீது மாய வலையை வீசியது போன்று அவர்களைக் கவர்பவன் ஆற்றலின் ஒரு சுரங்கமாகிறான். அத்தகையவன் தயாராகும்போது, விரும்புகின்ற எதையும் அவனால் செய்ய முடியும். அவனது ஆளுமையின் ஆதிக்கம், எதன் மீது செலுத்தப்பட்டாலும் அதனைச் செயல்பட வல்லது ஆக்கும்.

நன்றி : ஸ்ரீராமகிருஷ்ண மடம், மயிலாப்பூர், சென்னை - 4.

பஞ்ச பூதங்களின் வரலாறு

நிறம், சுவை, ஐம்புலன் ஆகியவற்றுடன் இந்த ஐந்து மூலகங்கள் எப்படிப் பொருந்தும் என்று கேட்கிறீர்களா?

தண்ணீரின் திசை வடக்கு, சுவை உப்பு, நிறம் கருப்பு;
நெருப்பின் திசை தெற்கு, சுவை கசப்பு, நிறம் சிவப்பு;
மரத்தின் திசை கிழக்கு, சுவை புளிப்பு, நிறம் பச்சை;
உலோகத்தின் திசை மேற்கு, சுவை காரம், நிறம் வெள்ளை;
மண் மையத்திசையைக் கொண்டது. மஞ்சள் நிறமுடையது. இனிப்புச் சுவை இதற்கு உண்டு. 


மனித உடம்பின் உறுப்புக்களுக்கும் இந்த பஞ்ச பூதங்களுக்கும் உள்ள தொடர்பின் அடிப்படையில்தான் பாரம்பரிய சீன மருத்துவம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. மரம் கண்கள், தசை நாண், கணையம், ஈரல் ஆகிய உடல் உறுப்புக்களோடு இணைந்து கோபத்தை உண்டாக்குவது. நெருப்போ நாக்கு, ரத்த நாளங்கள் சிறு குடல், இதயம் ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து இன்பத்தைத் தருவது. வாய், தசை, வயிறு, கணையம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புள்ள மண், கவலைக்குக் காரணமாகிறது. உலோகமோ, மூக்கு, உடம்புரோமம், பெருங்குடல், நுரையீரல் ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து துக்கத்தைத் தருகிறது. காதுகள், எலும்புகள், சிறுநீரகம், ஆகியவற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் தண்ணீர் அச்சத்துடன் தொடர்புடையது. 

தாவோ மதம் உருவெடுத்ததும் இந்த பஞ்ச பூதங்களுக்கு எண்கள் ஒதுக்கப்பட்டன. ஒன்று, ஆறு ஆகிய இரண்டு எண்கள் தண்ணீருக்கும், இரண்டும் ஏழும் நெருப்புக்கும், மூன்றும் எட்டும் மரத்துக்கும் நான்கும் ஒன்பதும் உலோகத்திற்கும், ஐந்தும் பத்தும் மண்ணுக்கும் தரப்பட்டன. இவற்றில் ஒற்றைப்படை இலக்கங்கள் பூலோகத்துடனும், இரட்டைப் படை எண்கள் சொர்க்கத்துடனும் தொடர்புடையவையாகக் கருதப்பட்டன. ஒற்றைப் படை எண்கள் ஆக்கக்கூடியவை என்றும், இரட்டைப்படை எண்கள் அவற்றை நேர்த்தியாக்கி, பயனளிக்கச் செய்பவை என்றும் நம்பப்பட்டது. 

இந்த பஞ்சபூதங்கள் கொள்கையை வரலாற்றுடனும் சீன மக்கள் பொருத்திப் பார்க்கின்றனர். கி. மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சோ யென் (Zhou Yen) என்ற தத்துவஞானி, அரச வம்சங்களின் வீழ்ச்சிக்கும், இந்த ஐந்து மூலகங்களுக்கும் தொடர்புடையதாகக் கூறியுள்ளார். சீன தேசத்தின் மூதாதையர் எனக் கருதப்படும் ஹூவாங்தி என்ற மஞ்சள் பேரரசரின் மூலகம் மண்ணாக இருந்தபடியால் மண் மரத்தால் வெல்லப்பட்டது. ஆம், மரத்தை மூலகமாகக் கொண்ட ச்சியா வம்சத்திடம் மஞ்சள் பேரரசர் தோற்றுப்போனார். சியா வம்சம், உலோகத்தை மூலமாகக் கொண்ட ஷாங் வம்சத்தால் தோற்கடிக்கப்பட்டது. சோ வம்சத்தின் நெருப்பை, தண்ணீரை மூலகமாகக் கொண்ட ஒரு வம்சம் வென்று, புதிய வரலாற்றுச் சுழற்சி ஏற்படும் என்று சோ யென் நம்பினார். ஒவ்வொரு வம்சமும் தனக்கென உள்ள மூலகத்தின் நிறத்தை அரச குல நிறமாக அறிவித்து, ஒரு நாள்காட்டியை வரையறுத்தது.